| Hallaïg |
 |
Hallaig |
| 'Tha tìm, am fiadh, an Coille Hallaig' |
|
'Time, the deer, is in the Wood of Hallaig.' |
 |
|
|
Tha bùird is tàirnean air an uinneig
trom faca mi an Aird an
Iar
's tha mo ghaol aig Allt Hallaig
'na craoibh bheithe, 's bha i
riamh |
|
The window is nailed and boarded
through which I saw the West
and
my love is at the Burn of Hallaig,
a birch tree, and she has always
been |
 |
|
|
eadar an t-Inbhir 's Poll a' Bhainne,
thall 's a-bhos mu Bhaile
Chùirn:
tha i 'na beithe, 'na calltainn,
'na caorann dhìreach sheang
ùr. |
|
between Inver and Milk Hollow,
here and there about
Baile-chuirn:
she is a birch , a hazel,
a straight slender young
rowan. |
 |
|
|
Ann an Sgreapadal mo chinnidh,
far robh Tarmad 's Eachann
Mòr,
tha 'n nigheanan 's am mic 'nan coille
a' gabhail suas ri taobh
an lòin. |
|
In Screapadal of my people,
where Norman and Big Hector
were,
their daughters and their sons are a wood
going up beside the
stream. |
 |
|
|
Uaibhreach a-nochd na coilich ghiuthais
a' gairm air mullach Cnoc
an Rà,
dìreach an druim ris a' ghealaich -
chan iadsan coille mo
ghràidh. |
|
Proud tonight the pine cocks
crowing on the top of Cnoc an
Ra,
straight their backs in the moonlight -
they are not the wood I
love. |
 |
|
|
Fuirichidh mi ris a' bheithe
gus an tig i mach an Càrn,
gus am
bi am bearradh uile
o Bheinn na Lice fa sgàil. |
|
I will wait for the birch wood
until it comes up by the
Cairn,
until the whole ridge from Beinn na Lice
will be under its
shade. |
 |
|
|
Mura tig 's ann theàrnas mi a Hallaig,
a dh'ionnsaigh sàbaid nam
marbh,
far a bheil an sluagh a' tathaich,
gach aon ghinealach a
dh'fhalbh. |
|
If it does not, I will go down to Hallaig,
to the sabbath of the
dead,
where the people are frequenting,
every single generation
gone. |
 |
|
|
Tha iad fhathast ann a Hallaig,
Clann Ghill-Eain 's Clann
MhicLeòid,
na bh' ann ri linn Mhic Ghille Chaluim:
chunnacas na
mairbh beò - |
|
They are still in Hallaig,
Macleans and Macleods,
All who were
there in the time of Mac Gille Chaluim:
the dead have been seen alive -
'Time, the deer, is in the Wood of Hallaig.' |
 |
|
|
na fir 'nan laighe air an lèanaig
aig ceann gach taighe a bh'
ann,
na h-igheanan 'nan coille bheithe,
dìreach an druim, crom an
ceann. |
|
the men lying on the green
at the end of every house that
was,
the girls a wood of birches,
straight their backs, bent their
heads. |
 |
|
|
Eadar an Leac is na Feàrnaibh
tha 'n rathad mòr fo chòinnich
chiùin,
's na h-igheanan 'nam badan sàmhach
a' dol a Chlachan mar o
thus. |
|
Between the Leac and Fearns
the road is under mild moss
and the
girls in silent bands
go to Clachan as in the
beginning. |
 |
|
|
Agus a' tilleadh às a' Chlachan,
à Suidhisnis 's à tìr nam
beò;
a chuile tè òg uallach,
gun bhristeadh cridhe an
sgeòil. |
|
And return from Clachan,
from Suisnish and the land of the
living;
Each one young and light stepping,
without the heartbreak of
the tale. |
 |
|
|
O Allt na Feàrnaibh gus an fhaoilinn
tha soilleir an
dìomhaireachd nam beann
chan eil ach coimhthional nan nighean
a'
cumail na coiseachd gun cheann. |
|
From the Burn of Fearns to the raised beach
that is clear in the
mystery of the hills,
there is only the congregation of the
girls
keeping up the endless waulk, |
 |
|
|
a' tilleadh a Hallaig anns an fheasgar,
anns a' chamhanaich
bhalbh bheò,
a' lìonadh nan leathadan casa,
an gàireachdaich 'nam
chluais 'na ceò, |
|
coming back to Hallaig in the evening,
in the dumb living
twilight,
filling the steep slopes,
their laughter in my ears a
mist, |
 |
|
|
's am bòidhche 'na sgleò air mo chridhe
mun tig an ciaradh air na
caoil,
's nuair theàrnas grian air cùl Dhùn Cana
thig peileir dian à
gunna Ghaoil; |
|
and their beauty a film on my heart
before the dimness comes on the
kyles,
and when the sun goes down behind Dun Cana
a vehement bullet
will come from the gun of Love; |
 |
|
|
's buailear am fiadh a tha 'na thuaineal
a'
snòtach nan làraichean feòir;
thig reothadh air a shùl sa
choille:
chan fhaighear lorg air fhuil rim
bheò.
|
|
and will strike the deer that goes
dizzily,
sniffing at the grass-grown ruined homes;
his eye will
freeze in the wood;
his blood will not be traced while I
live.
|